Medytacja jest przedmiotem wielu praktycznych i terminologicznych nieporozumień. Istnieje nieskończenie wiele szkół, technik i teorii medytacji, które są absolutnie rozbieżne – zarówno względem siebie nawzajem jak i względem sensu doświadczenia medytacyjnego.

Mimo że stanowi bezcenne narzędzie dla zdrowia, rozwoju i samopoznania, jej potencjał – właśnie ze względu na rozliczne przekłamania i niedopowiedzenia – często pozostaje niezrealizowany w realnym doświadczeniu większości medytujących.

Medytacja to nie technika, tylko stan świadomości.

Medytacja to rozprzestrzenienie ciała energetycznego – wyjście poza ramy ciała-umysłu do przestrzeni duchowej.

Warunkiem osiągnięcia autentycznego stanu medytacji jest nieporuszanie ciałem fizycznym.

Do głębokiej medytacji nie potrzeba się nijak przygotowywać – jest to stan dostępny dla wszystkich ludzi, wszelkiej płci, wieku, narodowości i poziomu wykształcenia.

Aby medytacja wprowadziła stałe zmiany w systemie energetycznym medytującego, musi trwać co najmniej 45 minut.

Grupa stanowi katalizator indywidualnej medytacji, ale nie jest konieczna, by osiągnąć stan medytacyjny.

*Terapia Czasu bazuje na dwóch głównych rodzajach medytacji – Medytacji Aktywnej i Medytacji Współczesnej. W obu wypadkach medytujący nic nie robi, tylko obserwuje.